Header image  
© Henk van den Brink  
line decor
 ::    ::                                      HOME    Foto's     Reisverslagen     Voorwaarden    Wie ben ik     Australië     Links   Contact
line decor
 
 
 
 

 
 
Wandelvakantie 2008 Vogezen,Frankrijk

Zoals bijna ieder jaar hebben mijn zoon Rudie en ik ook dit jaar weer gewndeld in de Vogezen. De Vogezen liggen in het Noord-Oosten van Frankrijk.

Het is een aantrekkelijk en betrekkelijk begaanbaar en toegankelijk wandelgebied.

Aantrekkelijk omdat het dicht bij Nederland ligt. Het hoogste deel, de Ballons, liggen zo'n 650 km van Amsterdam. Dat is ongeveer 7 uur rijden. Er zijn goede overnachtings mogelijkheden zoals de Ferme Auberges die verspreid door het hele gebied liggen.

De natuur is er overweldigend. In het voorjaar de talrijke bloeiende planten op de weides. Het gehele jaar door veel vogelsoorten, edelherten, gemzen, reeën, wilde zwijnen en voor wie er tijd in steekt ook het redelijk zeldzame Auerhoen en Marmotten.

Waarschijnlijk zit in het gebied rond Bussang ook de Lynx weer. (Uitgezette exemplaren)

Het gebied is goed bereikbaar en door het enorme stelsel aan wandepaden is het zeer toegankelijk. Eigenlijk is er voor iedereen die graag in de bergen wil wandelen wel een route uit te stippelen die afgestemd is op hem of haar kunnen.

Na 7 uur rijden komen we aan bij Hotel-Ferme Auberge Le Rouge Gazon en nemen een twee persoons kamer met douche. Lekker een grote bier genomen en met de honden vast een ommetje gemaakt om de frisse lucht en herfstgeuren op te snuiven. 's Avonds na het diner een lekker glaasje cognac genomen en vroeg naar bed.

Uitzicht van uit onze kamer in Ferme Auberge Rouge Gazon

Uitzicht Auberge Rouge Gazon

Dag 1:

De eerste dag lopen we van Hotel-Ferme Auberge Le Rouge Gazon naar Chaume du Grand Ventron. Om 06.00 uur opgestaan, de honden uitgelaten en eten gegeven. Na het inpakken van onze rugzakken hebben we ons tegoed gedaan aan een uitgebreid ontbijt met melk zo van de koe, twee eitjes en een paar sneden brood met ter plaatse gemaakte vleeswaren en jam. Duidelijk een "schijt aan sonja" dag dus maar wel heeel lekker. Onze honden Trix en Emma dragen zelf rugzakken met hun eten, handdoek en slaapmatje. Wij onze eigen rugzak met altijd weer teveel spullen.

De honden gedragen zich meteen een stuk rustiger met hun 6 kilo bagage maar ze kunnen het gemakkelijk hebben. Ze zijn bere sterk. Als ze goed eten dan worden hun rugzakken iedere dag lichter.

We lopen via Neuf Bois naar de Col de Busang. Met de honden moeten we een iets andere route nemen anders komen we uit bij een ladder. Dat is lastig voor de viervoeters.
We pauseren even bij Chalet St. Hubert , een altijd toegankelijke jachthut van de plaatselijke jagers. Het is mooi weer, zeker voor een afdaling. straks moeten we klimmem, dat zal een stuk zwaarder worden en dan is de warmte weer een bezwaar. Zo is er altijd wat maar als je daar niet mee kunt leven dan moet je maar gewoon thuis blijven.

De eerste herberg die we tegen komen is Ferme Auberge Gustiberg. Even een Coca Cola gedronken en vervolgens verder. Stijl omhoog door een heideveld. Het is zondag en in oktober is dat ook een dag waar op de jagers er op uit mogen. Franse jagers zijn anders dan Nederlandse jagers. Het jagen in Frankrijk is maatschappelijk ook meer geaccepteerd dan in Nederland. De jagers zijn dan ook een stuk relaxter en je kunt er tijdens de jacht gewoon even een praatje mee maken.

Halverwege komen we drie mensen tegen die rustig op een stoeltje zittend afwachten wat er over komt vliegen. Slechts een heeft een geweer. Ze hebben wel tijd voor een praatje en of we een glas wijn willen........ Nou eh nee, we moeten nog een paar kilometer.

Nou goede reis dan en jullie goede jacht.

Trix en Emma

Trix & Emma

Verder naar boven richting Ferme Auberge Drumond. Vroeger kwamen we hier jaarlijks maar nu de "oude" uitbaters ieder hun eigen weg zijn gegaan hebben we met deze herberg geen binding meer.

We lopen er langs en gaan via de gele, snellere, route naar col d' Oderen op weg naar Haut de Felsach. Ferme Auberge Felsach, waar we ook al jaren komen vanwege het uitstekende eten, laten we bewust rechts liggen om niet in de verleiding te komen.

Via een aantal klimmetjes komen we uiteindelijk aan bij Chaume du Ventron. We worden gastvrij onthaald door Jacqueline et Antoine. De hond die ons altijd begroette, Sam , zien we niet.

's Avonds vraag ik aan Antoine waar Sam is. Sam is er niet meer, hij heeft een nieuwe hond. Waar is Sam dan Antoine? Sam is dood. Ik vraag wat er gebeurd is. Hij weet het niet, de hond is verdwenen en omdat hij niet terug komt gaat hij er van uit dat Sam dood is. Dat kan natuurlijk maar Sam liep ook graag met bezoekers van de Chaume mee. Dus het is lang niet zeker dat Sam dood is. Sam zou nu 11 jaar oud zijn.

Weet iemand iets over Sam?

Gastvrijheid en het eten zijn goed bij de Ventron. Na een lange nachtrust vertrekken we de volgende dag richting Le Hohneck waarvan de top op 1363 meter ligt.

Trix en Emma

Uitzicht Auberge Rouge Gazon

Dag 2:

Het is half negen als we vertrekken naar Le Hohneck. Het is goed weer en besluiten over de top van de Grand Ventron de route, de GR 531, te vervolgen richting de Col de Bramont. Het is een mooie route door het bos bergafwaarts over smalle paden. In deze bossen komen edelherten, reeën het zeldzame Auerhoen voor. Die hebben we deze keer niet gehoord en ook niet gezien.

Van de Col de Bramont gaan we richting le Rainkopf. Onderweg hebben we halt gehouden in een Abri Forestier. Dit zijn kleine schuilhutten die aan een kant open zijn en voorzien zijn van een stookgelegenheid. Lekker ff fikkie stoken dus en de door het zweten nat geworden kleren drogen. Wat een luxe.

Van af le Rainkopf heb je een schitterend uitzicht over het Lac de Kruth-Wildenstein.

Verder gaat het pad over een steile klim naar de Hohneck richting Ferme Auberge Breitzousen. Een grote herberg met weinig gezelligheid en als toetje de eeuwige Hüttenkäse. De baas is geen gemakkelijke maar wel een met een gouden hart. Dat weet ik uit eigen ervaring toen enige jaren geleden mijn zoon, zijn vriend en een neef van ons, verdwaald waren in het gebied rond Le Hohneck terwijl de sneeuw tussen 50 en 70 cm hoog lag. Om het warm te krijgen hebben ze toen maar ingebroken bij Ferme Auberge Kastelbergwasen. Voor de eigenaar geen probleem, die had hetzelfde gedaan maar de baas van Breitzousen ging door het lint.

Toen de jongens uiteindelijk met behulp van zijn auto in zijn herberg aankwamen kregen ze eerst een scheldkanonnade over zich heen en daarna het allerbeste eten dat hij ooit op tafel heeft gebracht maar dit natuurlijk onder het uiten van dreigende taal.

We weten dat Breitzousen op maandag dicht is dus zouden we doorlopen naar een 5 km verder gelegen herberg Trois Four. Ok geen herberg waar je graag komt vanwege de matige slaapgelegenheid en het zeer slechte eten. Maar tja je moet wat he.

Gelukkig ontdekten we aan de voet van Le Hohneck een goede eet en slaapgelegenheid. Auberge Pied du Hohneck. Goede slaapgelegeheid en heerlijk eten van zeer goede kwaliteit. Ook de cognac die de herbergier ons voor het slapen inschenkt is van bijzonder goede kwaliteit.

Om 20.00 uur gaat de eigenaar van de herberg naar huis. Wij blijven alleen achter in onze slaapkamer. We kunnen door en nooddeur wel gewoon naar buiten en weer naar binnen. De honden kunnen dus nog voor een laatste keer uitgelaten worden. Buiten is het stikdonker en een dikke wolk hangt rond de herberg. Je ziet echt geen hand voor ogen. Gelukkig hoeven de honden alleen maar een plasje te doen en lopen vanzelf weer terug naar de ingang. Het is als of ze er al jaren komen.

Om 20.30 uur gaan we slapen.

Mooi weer maar fris dus even opwarmen

Uitzicht Auberge Rouge Gazon

Dag 3:

's Morgens om 7.30 uur is de eigenaar weer terug en heeft snel een goed ontbijt voor ons klaar gezet zodat we om 8.00 uur kunnen vertrekken.

Buiten waait een stevige wind en een dikke wolk hangt nog steeds rond de herberg en de top van Le Hohneck. Ik ken de route goed, die gaat door een steile cornische naar beneden. Op deze route zie je bijna altijd gemzen. Zo ook vandaag. Er zijn er een tiental verdeeld over 2 groepen. We zien verschillende geiten met halfwas jongen die over de steile rotsen huppelen terwijl ma ons goed in de gaten houdt. Ik probeer ze nog te fotograferen met een 400mm telelens maar het wordt niets. Te weinig licht en geen statief.

We vervolgen onze weg naar beneden richting Metzeral. Dat is echter op deze route een afdaling van een uur of 4. Helaas zien we deze keer geen marmotten. De route is mooi. Zeker nu er veel water door de beek naar beneden stroomt waarlangs de route loopt en die je via verschillende brugconstructies oversteekt met goed zicht op de vele watervallen. In Metzeral eten we altijd een Omelette au lard. Dit keer bij Hotel Restaurant Aux Deux Clefs.

Na de lunch vervolgen we onze route, 700 meter klimmem naar Ferme Auberge Rothenbrunnen. Het is geen zware route, zelf een verademing na de lange afdaling in de ochtend. Het is schitterend weer. Onderweg pauzeren we verschillende keren om van de rust en de natuur te genieten. Helaas letten we niet goed op de route waardoor we verkeerd lopen en bij Auberge Sondernach aankomen. Het is een Ferme Aubege waar veel kippen en ganzen gehouden worden. Het stinkt er verschrikkelijk en we negeren de uitnodiging om gebruik van herberg te maken. We zien Aauberge Rothenbrunnen boven ons liggen en moet dus opnieuw klimmem om er te komen. Dat is balen maar eigen schuld.

Om 16.00 uur komen we aan bij Rothenbrunnen en nemen een kamer. Het eten valt tegen. Dat is ook al balen want dat was voorheen altijd erg goed. De voorraden zijn op en dat zo vroeg in het seizoen al.

De volgende dag willen we naar Ferme Auberge Felsach. Ik weet dat je daar met honden niet kunt overnachten . We weten ook dat we daar heel laat in de middag aan zullen komen en gokken er op dat we vanwege onze late aankomst deze keer wel kunnen blijven.

Ook hier weer vroeg naar bed. We slapen goed.

Wandelroute van de Höneck naar Metzeral

Van Höneck naar Metzeral

Dag 4:

De volgende ochtend kunnen we pas om 8.00 uur aan het onbijt. Dat is laat omdat we een behoorlijke afstand, dik 30 km, af moeten leggen. Als we om 8.00 uur aan het ontbijt willen duurt het nog een half uur voor we werkelijk kunnen eten.

Uiteindelijk gaan we 1.5 uur later op pad dan we gewild hadden. We weten het dan nog niet maar het zal een zware dag worden.

We nemen de route naar Col du Hahnenbrunnen. De route loopt door een schitterend natuurgebied en over een voormalig slagveld uit de eerste wereldoorlog. Overal verborgen bunkers en goed zichtbaar talloze bom- en granaattrechters.

Het is een redelijk gemakkelijke route met lichte afdalingen en steigingen. Op de Col du Hahnenbrunnen willen we de lunch gebruiken bij Ferme Auberge Hahnenbrunnen. Helaas deze is gesloten, geen eten dus. Dat is een tegenvaller.

Verder dan maar afdalen naar Kruth. De route loopt voornamelijk door een beukenbos. De wolken hangen laag tegen de berg en het waait hard waardoor heel veel blad van de bomen waait. Gele sneeuw van bladeren. Een mooi gezicht en het levert mooie foto's op.

De honden volgen het pad ook hier feilloos voor ons uit. Als door de wolken het zicht sterk verminderd wachten ze op ons om dan op commando recht of links het pad weer verder te volgen. Het is een lust om met deze rakkers op stap te zijn.

Om 13.30 uur komen we aan in Kruth. ook hier is alles gesloten. Wat zullen we doen. Afwachten tot er iets opengaat of de route vervolgen en aan de klim naar Tête de Felsach beginnen. dat doen we. Stijl omhoog naar Frenz en verder door naar Felzach.

Om 15.30 uur komen we aan bij Ferme Auberge Felzach en zo als verwacht kunnen we er met de honden niet terecht. We kunnen wel wat eten. Dat doen we dan maar want we zijn uitgehongerd.

Na een half uur vertrekken we weer richting Drummond. We nemen vanaf Felsach het sentier direct. Een oude smokkelroute langs de voormalige grens tussen Frankrijk en Duitsland. Het voormalig Duitse gebied is na de eerste wereldoorlog bij Frankrijk gevoegd. Het is een steil pad en brengt ons in 15 minuten bij Col du Bramont. Na de weg te zijn overgestoken beginnen we aan de klim naar de Drumond. Het eerste stuk is weer lekker steil maar we nemen even verder op de gemakkelijke route naar boven. Niet zo mooi maar de tijd begint te dringen. Overnachten bij de Ferme Auberge Drumond kan ook maar het is geen gezellige herberg en we weten ook niet of de honden welkom zijn. Vroeger was de herberg in handen van de familie Luttenbacher, Annie en Christophe. Christophe is een broer van de eigenaar van Ferme Auberge Rouge Gazon, Christian Luttenbacher. Helaas zijn Annie en Christophe ieder hun eigen weg gegaan en is herberg verpacht.

Wandelroute van Auberge Hahnenbrunnen naar Kruth

Van Hahnenbrunnen naar Kruth

 

Als we de herberg passeren is het inmiddels 17.30 uur en is de top en de westflank van de berg gehuld in een dik wolkendek. Het zicht is minimaal en we vinden de route alleen door het feit dat we er zo vaak geweest zijn en alle kenmerken zoals drinkbakken voor het vee, de afrastering en waterleiding goed weten te plaatsen. De orientatie verloopt goed en we vinden het volgende afdaalpunt meteen. Weer een steil pad dat ons op de Col de Bussang moet brengen. Het daglicht neemt door de steeds dikker worden wolken sterk af en op het pad dat door een hoog gesloten bos loopt zijn de losliggende rostblokken slecht te zien. Herhaaldelijk glijden we uit.

Om 18.30 uur bereiken we Col de Bussang en nemen een route die lekker vlot loopt. Het is wel weer klimmen maar het gaat geleidelijk en pas voorbij Chalet de l' Union moeten we via een steile klim over een smal pad verder omhoog. Tegen de tijd dat we daar aan komen zal het daglicht verdwenen zijn.

Inmiddels wordt de Petzl hoofdlamp met leds te voorschijn gehaald en getest. Het licht schijnt een flink eind weg met een redelijk brede bundel en heeft een brandtijd van ruim 100 uur. De reserve batterijen kunnen in de tas blijven.

Nog voor we Chalet de l' Union bereiken is het volkomen donker. Het is volle maan maar door de zware bewolking krijgt de maan geen kans ons bij te lichten. Na het chalet is het goed uitkijken zodat we de juiste route vinden. Na een paar bochten, maar voor mijn gevoel niet in de juiste bocht, licht in de schijn van ons lamplicht een route bordje op. Het bordje geeft aan dat we rechts af moeten naar de Rouge Gazon. Het is niet het bordje dat ik in gedachten had maar zegt wel duidelijk dat rechts af de route naar de Rouge Gazon is. Na enige discussie volgen we de richting die het bordje aangeeft. Een onbehaagelijke gevoel bekruipt me. We dalen sterk af en dat is in tegenstelling met de route die ik altijd neem. Maar de oplichtende bordjes dwingen ons de route voort zetten.

Het pad is slecht begaanbaar, begroeid met lang gras en ligt vol met losse stenen waardoor de twijfel over de route blijft bestaan. Verschillende vogels schrikken op en vliegen razendsnel op, verlicht door het bundels van de Petzels. uiteindelijk komen we uit op een breed pad dat goed begaanbaar is. Daar staat weer een route bordje "Rouge Gazon 5,5 km".

Nog steeds op de goede route maar wel een erg lange afstand die we nog af moeten leggen. Op weg dan maar. Na ongeveer een uur komen we een bekend signaal op een groot rotsblok tegen. Het is een lachend gezichtje geschilderd met witte verf. Hallo he, zitten we zeker op de route zoals we zondag vertrokken zijn van af de Rouge Gazon. Beneden zien we de koplampen van het verkeer dat traag de Col de Bussang oprijdt. een mooi gezicht maar we genieten er niet van. Het is inmiddels 20.30 uur, we zijn moe, hebben honger en twijfelen nog steeds of wel voor sluitingstijd bij de Rouge Gazon aankomen. We spreken het niet uit maar we weten dat we nu uiteindelijk nog een keer over slingerend onduidelijk bospad langs de helling verder moeten. we weten ook dat je dan toch zomaar ineens fout kan lopen.

Chalet St. Hubert

Chalet St. Hubert

Zonder het te zien zijn we ook weer het Chalet St. Hubert gepasseerd. Plotseling roept mijn zoon mij. Hij beschijnt een salamander die traag over het pad kruipt. Het is een Vuursalamander die hier veel voorkomt maar vooral 's nachts actief is.

We lopen verder en bij een bocht in de weg hangt het er ineens. Een bordje dat ons het kronkelpad door het bos aanwijst. Shit dus toch maar ook weer blij omdat we zeker weten dat we toch goed lopen.

Op het onduidelijke pad kom ik verschillende keren ten val. de honden schrikken daardoor, springen weg en trekken mijn arm zowat uit de kom. Nattuurlijk mopper ik op ze maar ze kunnen er helmaal niets aan doen. Ze doen juist hun best mijn zoon, die voor ons loopt, bij te houden en dat lukt ze goed. Het zijn kanjers onze Trix en Emma.

We ruiken een vreemde geur in het bos en mijn zoon herkent het als de geur die vrijkomt bij het stoken van drank. Die lucht kennen we maar al te goed. We hebben zelf heel vaak bij zo'n stookketel in de schuur gestaan. Waar het vandaan komt kunnen we niet traceren. Door de luchtstroom langs de helling kan het overal vandaan komen. Maar we grinneken tegen elkaar vanwege de herkenning.

En verder gaan we weer. Uiteindelijk komen we uit het bos op een open grasland. We zijn er nog niet maar nu kunnen we de route niet meer missen. Dit is het goede pad naar Tête Du Rouge Gazon. Nog een fiks klimmetje en dan nog 600m over een goed begaanbaar pad en we zijn bij Ferme Auberge Rouge Gazon. Na 300m zien we door openingen in de laaghangende bewolking de lichten van de herberg.

Ik laat de honden los en we gaan flink recht oplopen, recht tegen de wind in. Koude voelen we nog steeds niet hoewel we in T-shirts lopen. Bij aankomst blijkt de luchttemperatuur 1o C te zijn. De honden hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt en nog even hun behoeften gedaan. Die hoeven vanavond de deur niet meer uit.

We zijn vandaag ruim 12,5 uur onderweg geweest, hebben al ons water verbruikt en veel te weinig gegeten maar we voelen ons beresterk. Dus toch een mooie dag.

Bij aankomst straalt licht en warmte van de herberg ons tegemoet en ik loop meteen door naar het restaurant. Christian Luttenbacher staat aan de bar en kijkt mij met grote ogen aan. Je zou toch morgen pas terug zijn? Ja, zeg ik maar als je een kamer voor ons hebt vertel ik je straks waarom we er nu zijn.

Ik krijg een sleutel en ga eerst de honden verzorgen. Die hadden 4 uur eerder al moeten eten maar het is niet verstandig om ze met volle magen en met hun rugzak om daarna nog 4 uur te laten werken.

De kamer die we krijgen is een nieuwe kamer met een douche en bad en een aparte toilet en heel goede bedden.

Ik ga eerst douchen en zal daarna het eten ophalen. Christian heeft warme soep en een heerlijke koude vleesschotel met vers brood klaargemaakt. Ik neem er twee bier en twee cognag bij. Hij doet alles op een dienblad en ik til het op om mee te nemen. Hij ziet het blad in mijn handen wiebelen, neemt het blad over en brengt dat naar onze kamer

Behalve de soep gaat er verder niets in de magen. Te moe blijkbaar en te lang niet gegeten. De vleesschotel wordt afgedekt. Als we vannacht wakker worden van de honger kan er altijd nog gegegeten worden.

Meertje langs Gr 531

Meertje langs Gr 531

We hebben gebrek aan vocht en na een fles water beginnen we langzaam ons bier op te drinken, daarna de cognag, kruipen in bed en slapen meteen in.

Dag 5:

Om 6.00 uur melden de honden zich. Opstaan baas we moeten nodig. Nou opstaan dan maar. Buitengekomen zie ik dat de omgeving weer gehuld is in de mist door de laaghangende bewolking en er staat een harde wind. Het is donker en samen met de mist kun je niet verder dan een paar meter kijken. Ik zie de honden niet meer. Ik fluit en bijna direct zijn ze bij me en lopen gelukkig snel weer mee naar binnen. Ze krijgen hun ochtendmaaltijd en kruipen onder luid gekreun en gegeeeuw meteen weer op hun kleedje en slapen in.

Moe of niet we zitten om 7.00 uur aan het ontbijt. Lekker genieten van de heerlijke en zonder uitzondering op de Ferme zelf gemaakte producten. We bunkeren behoorlijk, nemen ter afsluitng een paar bakken koffie en gaan terug naar onze kamer.

De honden kwispelen uitbundig als we binnen komen en kijken zonder hun kop op te tillen naar ons omhoog. Wat gaan de bazen doen???????? He, ze kleden zich uit en stappen in bed. wat is dat nou? Twee zuchten klinken van de vloer op, Trix en Emma strekken zich uit en lijken te slapen. Ze zijn het er mee eens.

We slapen door tot 11.00 uur, kleden ons aan, doen de honden hun riem om en gaan naar de auto. Vandaag gaan we naar Col du Silberloch, niet lopend maar met de auto. Op de Col staat een klein Restaurant Brasserie Auberge du Silberloch.

Ze hebben een specialiteit op de kaart waar bij ons het water uit de mond loopt en waar we ter afsluiting graag 140 km voor rijden.

Schweinehakse met Spaetzle. Ongekend lekker maar altijd te weinig.

Om 13.30 uur vertrekken we weer naar de Rouge Gazon, laten de honden uit en kruipen nog een paar uur in bed.

Dag 6:

Vandaag rijden we terug naar Nederland. voor vertrek koop ik nog een echte ham voor € 11.50 p/kg. Een ham zo als die hoort te zijn en op de Rouge Gazon zelf gemaakt wordt.. Hij past precies in onze koelbox die verder wordt aangevuld met een paar ingevroren koelpatronen.

Na 7 uur uur rijden arriveren in Alphen aan den Rijn. Het zit er weer op voor dit jaar maar praten alweer over volgend jaar. Gedacht wordt aan de Alpen. We zien wel.


© Henk van den Brink


Fotoalbum Vogezen 2008


HOME

 
 

 
www.photodigitaal.nl

www.photodigitaal.nl

Le Rouge Gazon

88560 Saint Maurice sur Moselle
Tel +33 (0)3 29 25 12 80
Fax +33 (0)3.29.25.12.11

Internet: Le Rouge Gazon

 

drumont

Ferme Auberge Drumond
Route Drumont
88540 Bussang
03 29 61 50 12

 

www.photodigitaal.nl

Ferme Auberge Felsach

68470 Fellering
Tel : 33 (0)3 89 82 77 71

 

www.photodigitaal.nl

La Chaume du Grand Ventron

88310 Ventron
Tel: 33 (0)3 29 25 52 53
Fax : 33 (0)3 29 25 55 89

Internet: Grand Ventron

 

www.photodigitaalmagazine.nl

Ferme Auberge Breitsouzen
Adres:

 

www.photo-digitaal.nl

Le Pied Du Hohneck

Route des Crêtes - La Bresse
88400 Gerardmer
Tel: 33 (0)3 29 63 11 50

Internet: Pied Du Hohneck

 

www.photodigitaal-magazine.nl

Ferme Auberge Rothenbrunnen

68380 Sondernach
Tel: 33 (0)3 89 77 33 08

 

www.fnl.nl

Brasserie du Silberloch

68700 Wattwiller
Tel: 33 (0)3 89 81 19 09

Internet: Brasserie Du Silberloch

 

Lard grille

Lard grille

 

Gr 531

Gr 531

 

Trix & Emma

Trix & Emma

 

Sam

Sam

 

Bij de openhaard

Bij de openhaard

 

Uitzicht op Lac Kruth

Uitzicht op Lac Kruth

 

Trix & Emma

Houtexploitatie

 

Trix & Emma

Trix en Koe

 

Verse Ham, Rouge Gazon

Verse Ham, Rouge Gazon

 

Dorstig

Dorstig

 

De eerste beklimming

De eerste beklimming

 

Eerste dag op weg

Eerste dag op weg